★のイケメンブログ

2009/08/25

ตื่นแต่เช้าเป็นพิเศษเพราะวันนี้วันคอนแล้ว แฮ่......

ออกจากข้าวสารตั้งแต่อื่ม เช้าน่ะ เอาของลงมาข้างล่าง แต่ดีนะที่จัดของไว้แล้ว

วันนี้ต้องย้ายห้องอีกแล้วไง ย้ายบทุกวัน ทุกคืนอ่ะทริปนี้

แต่ก็บอกเค้านะว่าจะกลับมาดึกหน่อยจะพยายามไม่ให้เกินเที่ยงคืน

รถไฟวันนี้ 2 ต่อเท่านั้นล่ะ สายกินซ่าสีเหลืองลงนิฮงบาชิ

แล้วก็ต่อสายโทไซไปลงนากาโนะต่อเดียวเลย สบายๆ วันนี้อ่ะ

เดินไปหน้าฮอลถึงเวลาประมาณ 9 โมงนิดๆ เปล่าเปลี่ยวได้อีก มีแฟนๆ มาแล้วอ่ะ

มาม้วนผมทำสวยกันตรงด้านหน้านั่นล่ะ สุดๆ ไปเลย หิวเลยไปหาข้าวปั้นกิน

แล้วก็เลยเดินเนียนๆ รอบๆ เห็นทางเข้าด้านข้าง มีแฟนๆ รออยู่ 2 คน เค้าก็มองๆ 

คงจะพอเดากันออก แล้วก็เดินไปเดินมา ไปนั่งกินข้าวปั้นเสร็จได้ที่

ก็เลยไปโทรหาโอก้าซังที่ฟุกุโอกะ จริงๆ โทรตั้งแต่มาถึงแล้วแ่ต่ก้าซังไม่รับ

คุยกันได้พักนึง เค้าก็บอกปีหน้าพยายามเข้านะ ทุกคนสบายดี

แล้วทุกคนก็รออยู่ เที่ยวโตเกียวให้สนุกนะ บลาๆๆ

โฮวววววว อยากอยู่เสมอล่ะ ติดขัดอยู่ที่ทางบ้านเรานี่ล่ะว่าจะยังไงต่อไป เฮ่ออออ

แล้วก็เจอนุ่น พอเสร็จแล้วก็ไปรอตรงทางเข้าฮอลกันอ่ะ มีแฟนๆ มาเพิ่มบ้างอ้ะ

แล้วพวกสต๊าฟก็ขยับตัวละ มารอตรงทางเข้าจะมาแล้วแน่ๆ เราก็แบบเอาวะ

ด้านได้อายอดล่ะงานนี้ งัดเอาพัดออกมา อวดโฉม เหอะๆ

พอรถมาเท่านั้นล่ะ กรี๊ดดดดด  น้องออกมาแล้ว อากิระ หันมามองแว๊บนึงนะ

แล้วก็ชินยะ เคตะ 3 คนเท่านั้นอ่ะ ตอนนั้นคือแบบใสมาก

แต่คือฮิโรกิเนียนไปตั้งแต่แรกแล้วไง เข้าไปก่อนหน้านี้

ใส่หมวก เดินเข้าไปอย่างเงียบๆ เนียนๆ โห ลีดเดอร์นะทำกันได้

ไปต่อแถวข้างในรอซื้อของหน้าคอน ตั้งแต่ 10 โมงกว่าๆ

คือมีพวกคนญี่ปุ่นมานั่งรอพอควรแล้วล่ะ เค้าก็มองๆ นะว่า อีพวกนี้มาจากไหนกัน

เราก็คุยแต่ไทยกันกะว่า จะทำเป็นไม่รู้ภาษาญี่ปุ่นไรงี้ หน้ามึนๆ ใส่ไป

มันนินทาเราจะได้รู้ไง ฮ่าาาาาา รออยู่โคตรนานเหอะ กว่าเปิดให้เข้าไปซื้อของ

นั่งอยู่ตรงบันไดนั่นเป็นชั่วโมงเหอะ กว่าจะเปิดล่อไปเที่ยง

ก่อนหน้านั้นสต๊าฟก็แบบเอาแท่นที่มีโค้ดมือถือมาตั้งอ่ะ

พวกกรูก็นั่งเฉยสิ ไม่มีเคไตแบบเค้านี่นา นี่ล่ะความน่าสงสารของไกจิน

โคตรอยากขอดูแต่แบบไม่มีใครดูเป็นมิตรกับพวกรูเลย

เลยปล่อยมันผ่านไปอย่างนั้นล่ะ พยายามดักฟังแต่ก็ไม่รู้เรื่อง 555+

ตอนเข้าไปซื้อของก็เตี๊ยมกันกับย้งละ ไม่พูดญี่ปุ่นนะ ใส่อังกฤษไปเลยดูอินเตอร์ดี

แล้วก็คนขายก็โอเคไง เค้าพอพูดได้ เราก็แบบ this one please…

t-shirt s size…พ่นๆ ใส่พนักงานไปพอสมควร เหอะๆ แสดงตัวนิดนึง

ที่ซื้อมามีของเรา กับของแอนฝากมาก็คือ เสื้อ + ผ้าขนหนู + เพนไลท์

แพม + รูป 2 เซ็ต พุริคุระ เซ็ตบี (อันนี้ซื้อเพราะมันมีรูปคู่อากิฟุเลย)

แล้วก็ที่ห้อยกระเป็าอันนี้โคตรน่ารักอ่ะ 2 อันเราอันนึงแอนอันนึง

แล้วก็หลวมตัวซื้อมินิโปสเตอร์มา เกินความคาดหมายไป ฮ่าๆ

เลยล่วงเลยมาถึงหมื่นสามพันกว่าเยนเอง -*- เลยทำให้ได้ใบไปจับมือมา 3 ใบ

ไปหมุนวงล้อเสี่ยงดวงก่อนมีของรางวัลใหญ่เป็นแผ่นลายเซ็น ผ้าขนหนูยักษ์ บลาๆ

ไม่ได้กับเค้าหรอก เหอๆ แล้วก็มีโต๊ะให้สมัคร Leader

เราก็แบบไปพ่นอังกฤษใส่มันเลย พยายามทำตัวอินเตอร์อย่างที่บอก

“This one for people who live in Japan only??”

เจ๊ตรงนั้นก็งงกันไปเลยต้องเรียกอีกคนมาคุยแทน สต๊าฟผู้ชายน่ะ

พนักงานก็ถามนะว่า อยู่ที่ไหนกันล่ะ เราก็บอก Thailand

เค้าก็แบบ Sorry นะ มันไม่ได้ บลาๆ ตามเรื่องตามราว

ทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วแต่ก็ถามไปงั้นล่ะ เรียกร้องความสนใจนิดนึง เหอๆ

ซื้อของเสร็จก็ไปเดินเล่นแถวนั้น ของถูกดีได้ขนมกลับมาอีกแล้ว

ไปมัตสึโมโต้ คิโยชิอีกแล้ว ไปบ่อยสุดๆ เลยร้านนี้ เหอๆ ของแถวนั้นถูกได้อีกอ่ะ

เสื้อตัวละ 525 เยนงี้ อยากได้มากมาย แต่ไม่ได้แล้วงบหมด โฮวววววว

ไป 7/11 ซื้อข้าวปั้นอีกก้อนนึง อร่อยอ่ะชอบจริงๆ นั่งกินข้างๆ ฮอลนั่นล่ะ

เปิดโปสเตอร์ดูด้วย กูมีดวงกับน้องสุดๆ ได้ชินยะ กับ ฮิโรกิ ขอบคุณนะ

แล้วก็ไปต่อแถวเข้าคอนคนเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

อากาศก็เรื่อยๆ อ่ะ วันนี้ไม่ร้อนเท่าไหร่ เหมือนจะเริ่มเย็นๆ ด้วยซ้ำอ่ะ

เลยต้องแบบเอาผ้าขนหนูมาคลุม ฮ่าๆ

- รีพอร์ทคอนเอ็นทรี่หน้าเด้อ -

นั่งรถไฟกลับกันก็เพ้อสุดๆ แบบไม่ไหวแล้ว จะมาอีกๆ ถึงที่พักคราวนี้ห้องอยู่ชั้น 1

น้ำตาแทบไหลพรากไม่ต้องแบกของแล้ว โฮวววว แต่เป็นเตียงดับเบิ้ลนะ

ก่อนจะไปอาบน้ำก็เลยขอถ่ายแบบกับของหน้าคอนกันหน่อย ฮ่าๆ

นางแบบมาเองกันกับน้องย้ง 2 คน เอาเสื้ออกมาใส่ถ่ายกัน

สนุกสนาน มีความสุขสุดๆ บ้าบอกันในห้องกับย้ง 2 คน เอิ๊กกก

ตอนนั้นดาวจังถือได้ว่าเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลกทีเดียวเชียว...

ปล.รีพอร์ทคอนรอเอ็นทรี่หน้านะ หะๆๆๆ